Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Kogels en kerken

De voorbereidingPosted by Pieter 08 Feb, 2018 17:43:27
De kogel is door de kerk! Meer zelfs, er zijn al drie kogels door evenveel kerken. Allez, figuurlijk hé, want als ik hier al meteen kogels door kerken ga schieten, zullen ze me niet te graag zien komen op die Compostela route.
De eerste kogel: ik ben officieel lid van "het compostelagenootschap". Ik was niet van plan dat te doen, zag er nog het nut niet van in maar het blijkt toch interessant te zijn om daar lid van te zijn. Binnenkort mag ik mijn stempelboekje in ontvangst nemen. Dat document is nodig om te kunnen overnachten en van andere voordelen te kunnen genieten op de alom gekende route naar Compostela. Handig meegenomen. Daarenboven krijg ik via mijn lidmaatschap toegang tot een aantal onderdelen op hun website waar tonnen nuttige info op te vinden is. Vooral de voorbereiding en tips van andere fietsers zullen met veel aandacht worden gelezen.
De tweede kogel: mijn volledige reis wordt gedocumenteerd in KW-magazine! En dat is meteen een kanonskogel! KW-magazine is de bijlage bij de Krant van West-Vlaanderen. Met zo'n 340 000 lezers is dit een gigantisch bereikt publiek. Uiteraard betekent dat niet dat ik deze blog laat voor wat ze is, het is een en/en verhaal. Maar het betekent wel dat ik kan publiceren: foto's en tekst. Het betekent ook dat er wekelijks een filmpje op hun facebook-pagina komt met een kort verslagje van de week. Het is dus plots meer dan zomaar een fiets-rit naar Lissabon. Het wordt, naast genieten, afzien en mijmeren, ook werken en op tijd opleveren. Deadlines halen en kwaliteit bewaken. Een extra dimensie die me scherp moet houden op werk-vlak en dat vind ik geweldig!
We hebben meteen een rode draad door de heel reis verweven. Ik ga op zoek naar West-Vlamingen onderweg. Ik ben nu bezig mijn route vast te leggen. Eenmaal dat klaar is, lanceer ik nog een oproep om contacten te leggen. Ik heb al één adres, ik heb er nog wel meer nodig maar dat komt goed. Het zal in elk geval een boeiende meerwaarde zijn in de reis. Zeker als dat West-Vlamingen zijn met een verhaal. Reizigers, avonturiers, mensen die zich voor de een of andere reden in het buitenland hebben gevestigd, ... Van zodra er een boeiende geschiedenis mee te maken heeft, wordt het ongetwijfeld boeiend genoeg om mijn fiets even aan de kant te zetten en in het verhaal te duiken. Die verhalen komen dus, samen met mijn eigen verslag en sprekende foto's in de krant.
En dan de derde kogel. Eentje waar ik - dat weten de mensen die alles al heb gelezen op deze blog - al een tijd mee worstel. Welke camera neem ik mee? Zoals ik al aangaf, is mijn huidige materiaal te zwaar. Dat is geen optie. Ik ben dus op zoek gegaan, in verleiding gebracht en bezweken voor een compleet nieuw toestel. Geen evidentie. Je moet je er toch even over zetten als je al je hele foto-carrière met hetzelfde merk aan de slag bent. Maar technologie staat niet stil en ik moet ook echt wel aan dat gewicht onderweg denken. Daarnaast is het sowieso eens tijd om te vernieuwen en waarom dan keihard vast houden aan wat ik heb liggen? Genoeg spanning opgebouwd: het wordt een Sony Alpha 7 RIII met daarop een 24-105 mm objectief en een extra prime-lens voor de portretten. Een beest van een toestel: 42 miljoen pixels, een gigantisch dynamisch bereik, heel goed in hoge iso's, snel en flexibel. Exact wat ik zoek. Ok, het is geen mini-toestel maar dat was ook niet het plan. (de foto in bijlage geeft een idee) Ik wou lichter maar toch heel professioneel materiaal en daar beantwoordt dit schatje helemaal aan. Ik heb hem nog niet in handen maar geduld is ook iets wat ik me eigen moet maken tijdens zo'n trip. Ideale oefening dus...

We zijn er nog steeds niet helemaal klaar voor, maar wel alweer een beetje meer klaar dan we ooit klaar waren. En hoe dichter die datum komt, hoe meer ik het gevoel heb dat het een MACHTIG avontuur zal worden.

  • Comments(0)//www.delustigeavonturiers.be/#post10