Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Inspiratie en speurwerk

De voorbereidingPosted by Pieter 18 Aug, 2017 11:12:21
Het leuke aan een project voorbereiden is dat je tijdens de voorbereiding in je hoofd al een beetje op reis bent. Er gaat geen dag voorbij zonder dat mijn gedachten al even de fiets op stappen en een lichte helling beklimmen. Heerlijk! En blijkbaar heeft mijn omgeving dat ook opgemerkt. Er komt info van alle kanten. Nuttige info zelfs, hoe handig is dat!
Zo ben ik al even gaan sleutelen aan die klikpedalen en heb ik alles nog eens goed getest. De conclusie van vorige post begint stevig te wankelen. Mijn voet raakt vlotjes uit het pedaal en ik denk dat ik toch met klikpedalen ga rijden. Ik moet nu eenmaal de Pyreneeën over en het staat als een paal boven water dat dat makkelijker gaat met klikpedalen. Verder te testen dus.
Ik schuim al regelmatig het internet af op zoek naar het juiste materiaal. Het kan niet de bedoeling zijn dat ik halverwege de strijd moet staken omdat ik met het verkeerde gerief de baan op ben. Mijn vrouw haar fietsband was tot op de draad versleten waardoor ik me nog eens kon oefenen in het vervangen van een band. Ging vlotjes. En ik ben weer wat materiaal op het spoor gekomen. Banden waarmee je minder snel lek rijdt. Niet goedkoop maar dat bespaar je uiteraard in tijd en miserie. Voor ik vertrek, vervang ik dus nog de banden op mijn fiets, dat staat al op de to-do lijst. Verder blijft het nog bij grasduinen, ik koop nog niets omdat ik geen overhaaste aankopen wil doen. Maar ik weet wel al wat er op mijn nieuwjaarslijstje zal staan. Een kleine tip? Iets met fietsen en bonnen en van die dingen...
Naast fietsmateriaal heb ik nog wat zoekwerk voor allerlei elektronica. Niet in het minst de camera... Het is UITERAARD de bedoeling dat ik tijdens de rit heel veel ga fotograferen en dat wil ik met een degelijke camera doen. Mijn professioneel cameramateriaal mee sleuren is echter gekkenwerk. Camera's, objectieven, statief, flitsen, ... alles samen weegt het goedje meer dan 20 kg. Dat is te veel. Bergaf wordt dat leuk, maar bergop wordt dat een hel. Daarenboven neemt dat ook veel te veel plaats in, ik zou me al een remorkske moeten aanschaffen om alles mee te zeulen, gelet op het feit dat ik ook wat kleren en een tandenborstel mee wil. Ik werk al mijn hele carrière met Nikon en ben mijn materiaal goed gewend. Betrouwbare toestellen, ik ben er heel tevreden over. Er zijn echter al een aantal collega's die hun zware reflex-toestellen naar de tweedehandsmarkt hebben verwezen om alles te vervangen door spiegelloze camera's. Vooral de Fuji X-T2 lijkt een heel degelijk toestel. Het grote voordeel is uiteraard dat die dingen een stuk kleiner en lichter zijn maar echt mini zijn ze nu ook weer niet. Het grote nadeel is dan weer dat ik tegen een behoorlijke investering aankijk als ik me een body en een aantal degelijke lenzen wil aanschaffen. Ook weer stof tot nadenken dus... Hoe het ook zit, het moet kwaliteit zijn waar ik in alle omstandigheden mee kan fotograferen en het moet tegen een stootje kunnen. Niet dat ik van plan ben om bij iedere bocht tegen het asfalt te gaan, maar het kan wel eens gebeuren...
Ondertussen lees ik lustig verder in 2 boeken die me wat info kunnen verschaffen. Afgelopen maandag is daar echter een klepper bij gekomen die al een paar dagen naar me ligt te lonken. Een boek dat me ongetwijfeld een karrenvracht aan tips zal opleveren. We kregen het van een goeie vriendin, ik ben er haar nu al eeuwig dankbaar voor. "One year on a bike" van Martijn Doolaard. Wat een toepasselijke naam! Die mens krijgt waarschijnlijk ook geregeld de vraag of dat zijn echte naam is. Die vraag krijg ik ook. CLICteur, 't kon niet anders of ik werd fotograaf, toch? "Is dat je artiestennaam, mijnheer?"... Maar we wijken af, terug naar het boek. Mijnheer Doolaard doolde 365 dagen rond op zijn fiets. Hij vertrok in Amsterdam en kwam een jaar later toe in Singapore. Af en toe een lift en 2 vluchten maar de rest fietste hij zelf. Op het einde van het boek staan zijn statistieken. 212 dagen gefietst, 16032 km op de teller (effectief gefietst), 90417 m gestegen, hij vermagerde 12 kg, had (slechts) 7 platte banden en is zowaar geen enkele keer gevallen. Mijn trip naar Lissabon is een ritje naar de bakker voor deze avonturier. Prachtige fotografie en ongetwijfeld hoogst interessante teksten. Ik zal dat boek verslinden, dat is al zeker!



  • Comments(0)//www.delustigeavonturiers.be/#post3