Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Mijn eerste halve rustdag

De Reis...Posted by Pieter 14 Apr, 2018 21:23:10

Samen met Korneel en Rie gingen we gisterenavond nog eten in een Argentijns restaurant. Aan vlees geen gebrek hier. Korneel is vegetariër, niet evident voor hem. We genoten van een lekkere fles wijn, het eten en de babbels. Nog wat napraten met een dessertje bij hen thuis en dan bedtijd.

Deze morgen ontwaak ik in hun zetel, klaar voor opnieuw een zonnige dag. Voor het eerst sinds ik vertrokken ben, neem ik een half dagje rust. Geen fiets deze voormiddag. We ontbijten samen en gaan dan Bordeaux verkennen. Een prachtige stad! Op de een of andere manier is hier de industriële revolutie niet van de grond geraakt waardoor de oude stad helemaal intact is gebleven. Aan de rand van de stad staan uiteraard heel wat moderne gebouwen maar het echte oude centrum is perfect bewaard. Dat geeft de stad een heel apart cachet. De britten zijn hier 3 eeuwen aan de macht geweest, de geschiedenis is rijk. Op zijn minst boeiend om hier rond te kuieren. Het is in het straatbeeld ook duidelijk dat de Compostela route door Bordeaux loopt. Koperen nagels in de straat met het schelpje, gedenkplaten en zelfs een waar "Compostela-huis" - weliswaar gesloten op zaterdag. Ik heb mijn stempelboekje niet bij me waardoor ik het ook niet kan laten afstempelen maar op zich vind ik dat geen probleem. Het is niet mijn doel zoveel mogelijk stempels te verzamelen.

We slenteren tot de middag door de stad onder een stralende zon. Het voelt heerlijk om de benen te laten rusten. Korneel en ik praten wat bij over onze geschiedenis. We go way back! Hij is een achterneef van me en we zaten als kleuter al in dezelfde school. De perfecte voedingsbodem voor een artikel voor KW Magazine!

's Middags lunchen we bij Korneel en Rie thuis. Ik schrijf nog een kaartje naar huis met een grappige anekdote er bij. Rie werkt in een bedrijf die gadgets maakt voor bedrijven. Eén van hun items zijn gepersonaliseerde balpennen. Die sturen ze, bij wijze van reclame, spontaan naar bedrijven op. Blijkt nu dat de balpen die ik bij heb, van haar bedrijf komt. Ik heb er zo al een stuk of 4 gekregen maar ben verder niet op de deal ingegaan, balpennen genoeg in de wereld. 1100 km van huis kom je dan plots iemand tegen die die balpennen tot bij mij moet krijgen. Het is een kleine wereld!

Dan is het stilaan tijd om alles in te pakken en terug op de fiets te stappen. Mijn kleren zijn fris gewassen - dat was al eens nodig - waardoor ik een nieuwe start kan pakken. Ik sorteer alles netjes in de fietstassen en maak me klaar om te vertrekken. Korneel leent me nog even zijn bus WD40 om mijn ketting te smeren, die begon wat te piepen en te kraken na al die kilometers. Tijd voor een likje olie.

We nemen afscheid en met een knobbel in mijn maag fiets ik de stad uit. Ik had tot nu toe nog niet veel last van heimwee maar nu komt het toch even binnen. Het warme gevoel, de hartelijke ontvangst en het ontspannen verblijf bij Korneel en Rie laten me niet onbewogen. Wat voelt het heerlijk om zo'n mensen op je pad te mogen tegen komen.

De zon schijnt, het is een aangename 24°, het fietspad is even perfect als gisteren en voor ik het weet sta ik buiten de stad. Ik bel nog even met Inge om mijn ervaringen te delen en fiets dan dapper verder richting Zuiden. Ik zit duidelijk op de Compostela route en mag zo'n 40 km rechtdoor fietsen. Rechte baan, een beetje vals plat maar absoluut niet zwaar. Het is ideaal fietsweer. Het enige waar ik moet op beginnen letten, is de zon. Mijn handen zijn al redelijk aan het verbranden en nu ik voor de tweede dag op rij in korte broek en korte mouwen fiets, moet ik wat aandacht besteden aan die eerste zonnestralen. Ik ben, na de lange winter, de zon nog niet gewend waardoor ik sneller verbrand dan me lief is. Ik geniet uiteraard van het zonnetje. Ik ben absoluut een zomer-mens, liever te warm dan te koud, maar dat betekent natuurlijk nog niet dat ik niet kan verbranden. Eenmaal je verbrandt bent, duurt het even eer dat weer genezen is dus moet ik daar toch maar wat voorzorgen in nemen. Ik had me bij Korneel en Rie nog goed ingesmeerd en moet dat de komende dagen beslist blijven doen want het ziet er naar uit dat ik hevige temperaturen mag verwachten volgende week.

Het landschap rondom me is al niet meer te vergelijken met de glooiende velden van de afgelopen dagen. Grasvelden hebben plaats gemaakt voor naaldbossen. De koolzaadvelden zijn een stuk geringer geworden en ruimen hier baan voor aspergevelden. Enorme aspergevelden! Bij moeder thuis worden wat asperges gekweekt in de tuin, ze zou haar ogen open trekken bij het zien van deze gigantische partijen "witte goud". Ik stop voor wat foto's en spreek een oud vrouwtje aan die net op mijn af komt gestapt. "Sont-ils tous des asperges blanches?" "Aaaaah, mon fils, il y a aussi des verts, c'est une autre variété". We leren nog bij ook!

Aan een flink tempo fiets ik door Les Landes. Veel verandert het landschap niet waardoor het details zijn die mijn aandacht trekken. Een dode das (geen plastron, het dier), een wegsprintende hagedis, roofvogels, ... Veel kleine dingen maar het maakt de rit boeiend.

Mijn plan was te fietsen tot in Belin-Béliet en daar overnachting te zoeken. Ik zit precies nog redelijk fris in het zadel en heb nog niet veel zin om te stoppen. Ik bekijk de opties en besluit nog 7 km door te rijden. Daar vind ik wel iets om te eten en overnachten. De weg begint nu al een beetje meer op en neer te gaan maar het blijft allemaal goed te doen. Na toch een stevige rit van 57 km - dat is dapper voor een half dagje - rond ik de dag af met weeral een lekkere maaltijd. Ik kan die Franse keuken echt wel appreciëren! Morgen fiets ik verder door Les Landes. Na het vlakke van dit natuurpark staan me hardere tijden te wachten met heel wat klimwerk maar voor het zo ver is, geniet ik nog eens goed van het vlakke landschap.

De statistieken voor vandaag:

Afstand: 57.51 km

Gemiddelde snelheid: 19.9 km/u

Maximum snelheid: 42.8 km/u

Gemiddelde temperatuur: 21°

Gefietste tijd: 2u53

Tijd tussen vertrek en aankomst: 4u28

Hoogtemeters: 210 m

Soundtrack of the day: Marillion "Afraid of Sunlight": ik ben niet bang van het zonlicht maar moet uiteraard wel opletten dat ik niet te veel verbrand. Maar los daarvan vind ik dit ook een geweldig nummer en was het eens tijd om daar mijn soundtrack of the day van te maken.

Meer foto's: https://www.facebook.com/pg/PieterClicteurPhotography/photos/?tab=album&album_id=1678873005541136

De route voor vandaag:

Bordeaux - Le Barp - Belin-Béliet - Saugnacq-et-Muret

De details van de route zijn te volgen via strava op https://www.strava.com/athletes/28580647




  • Comments(2)//www.delustigeavonturiers.be/#post30