Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

't Is op 't gemak

De Reis...Posted by Pieter 16 Apr, 2018 20:01:32

Vandaag staat slechts 40 km op het programma. Dat is een halve dag fietsen. Nog even uitrusten dus voor ik de bergen in trek. De reden van mijn rustige dag is dat ik op bezoek ga bij Kristof en Olivier. Kristof is een uitgeweken West-Vlaming, samen met zijn vriend zijn ze een huis aan het bouwen in Labenne Océan. Ik wil mijn tijd nemen om ondertussen nog eens wat beelden van de spectaculaire golven in Capbreton en omstreken te maken en blijf vanavond slapen in hun huis in aanbouw. Morgen dan nog een relatief vlakke dag voor ik de Pyreneeën trotseer.

Ik rijd weg uit Léon en kom al meteen op een breed fietspad terecht. Aan de start van dat fietspad staat een bordje met daarop "Capbreton - 28 km". Machtig! Gps uit en genieten maar. Het is lichtjes aan het regenen maar niet van die aard dat ik mijn regenkledij moet aan trekken. Frisjes, dat wel, maar eenmaal ik aan het fietsen ben, voel ik daar weinig van.

De regio is omringd door naaldbossen die volop in bloei staan. Het geel/groene stuifmeel bedekt alles onder een fijn laagje stof. Ook mijn fiets. Door de lichte regen blijft dat stuifmeel lekker plakken aan mijn banden waardoor ik met groene banden lijk te rijden. 't Is eens een ander zicht.

Op het pad wemelt het van de naaktslakken. Ze komen zich blijkbaar aan dat stuifmeel te goed doen. Ik slalom behendig tussen de slijmerige wezentjes door en doe mijn uiterste best er geen mee te hebben. Ik ben pro-leven en zo lang dat leven zich niet op mijn sla-plantjes bevindt, mag het van mij slijmspoortjes creëren dat het een lieve lust is. Waarschijnlijk zal ik, ongewild, toch af en toe eentje met een doffe spat het tijdelijke met het eeuwige onder mijn banden laten verwisselen. Maar ik doe mijn best!

Het fietspad is een plezier! De wind zit goed en ik rijd vrolijk de bossen door. Ik had me voorgenomen vandaag eens echt rustig te fietsen. Een langzaam tempo, niet geforceerd. Het lukt niet! Het is sterker dan mezelf, ik heb het nooit gekund en zelfs nu, na die lange afstanden en met die zware bagage, kan ik me er nog steeds niet toe brengen eens echt op het gemakt te fietsen. Ik betrap mezelf er op dat ik weer hard ga op het moment dat een mountain-biker het bos uit komt en zich in zijn sportieve kledij met vederlichte fiets voor me op het fietspad begeeft. In een mum van tijd ben ik bij hem en stuif hem voorbij. Mijn gemiddelde staat op 21 km per uur. Helemaal relaxed is dat dus niet... Ik trek de remmen dicht en zet me even aan de kant. Ik zal het, denk ik, toch moeten leren. Als ik die bergpas aan dat tempo zal proberen op te fietsen, lig ik binnen de kortste keren uitgeput in de berm.

Nog voor de middag kom ik toe in Capbreton. Ik ruik en voel de zee. Het is lang geleden dat ik het geruis van de grote watermassa mocht aanschouwen, wat doet het deugd in de eindeloze verte te kunnen staren. Ik parkeer mijn fiets en geniet even van het zicht en de vele surfers die de golven bedwingen. Helaas begint het harder te regenen en stil staan doet me koud krijgen. Ik fiets nog een klein stukje door en ga rustig iets eten. Mosselen en vis, uiteraard, ik ben aan de zee!

Na de middag heb ik nog een klein stukje fietspad op het programma en dan kom ik toe bij Kristof en Olivier. Hun huis is werkelijk prachtig gelegen. Er is nog veel werk aan maar je ziet al duidelijk dat het een hemels optrekje wordt! Ik word er hartelijk ontvangen door de twee heren. Meer dan voer genoeg voor een interessant artikel in KW Magazine.

Ik wil de noeste werkers niet te lang van hun arbeid houden en wandel richting de zee. Het stuk waar ze wonen is vlak bij het strand maar ver genoeg van de drukte waardoor ik op een compleet verlaten stuk duinen en strand aan kom. Ik krijg flashbacks van toen ik met mijn camionette de hele Franse kust af reed om de zee te fotograferen. Het is nog geen haar veranderd en blijft me inspireren. Ik maak in een uur bijna evenveel foto's als tot nu toe op mijn hele trip. En ik word nog eens duidelijk gemaakt wie hier baas is... De golven slaan met brute kracht tegen het strand waarna met veel lawaai een grote schuimende massa zeewater het strand wordt opgestuwd. De ene keer komen de golven al verder dan de andere keer maar er is er toch eentje bij die me in snelheid pakt. Natte voeten en onderbenen zijn mijn deel. Nederig keer ik een stuk terug richting duinen en fotografeer daar verder. You win, big blue friend!

De statistieken voor vandaag:

Afstand: 45.65 km

Gemiddelde snelheid: 19.5 km/u

Maximum snelheid: 36.0 km/u

Gemiddelde temperatuur: 15°

Gefietste tijd: 2u20

Tijd tussen vertrek en aankomst: 5u49

Hoogtemeters: 134 m

Soundtrack of the day: Flip Kowlier "Bjistje in min uoft" - voor het zinnetje "'t Is ip 't gemak - bè joat, 't is ip 't gemak"

Meer foto's: https://www.facebook.com/pg/PieterClicteurPhotography/photos/?tab=album&album_id=1678873005541136

De route voor vandaag:

Léon - Moliets-et-Mâa - Vieux-Boucau-Les-Bains - Capbreton - Labenne

De details van de route zijn te volgen via strava op https://www.strava.com/athletes/28580647






  • Comments(1)//www.delustigeavonturiers.be/#post32