Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Naar de kust!

De Reis...Posted by Pieter 04 May, 2018 20:07:36

Na een uitgebreide chat-sessie met Steven en wat onderzoek online, heb ik de knoop door gehakt. Ik verlaat de camino en fiets langs de kust naar Lissabon. Voor verschillende redenen. Ten eerste kan ik nu nog wel die blauwe pijltjes volgen tot in Fatima, maar daarna zijn die er ook niet meer en moet ik sowieso mijn weg zoeken tot in de hoofdstad. Ten tweede blijkt die kustroute voor grote delen op echte fietspaden te lopen, zoals ik zelf al merkte in Esposende en Porto. De website http://euroveloportugal.com/ heeft die hele kustroute in kaart gebracht. Dat is de weg die ik vanaf nu zal volgen. Er zijn twee nadelen: ik zal geen albergues meer vinden en dus wat meer betalen voor overnachting - al zijn er wel jeugdherbergen waardoor dat ook mee valt - en ik moet een stuk verder fietsen dan gepland waardoor ik een gemiddelde van 83 km per dag moet halen. Maar dat is op zich ook nog te doen. Mooi op tijd vertrekken en gewoon door fietsen, dan haal ik dat zeker. Temeer omdat het dus goede paden zijn. En kom ik een dagje later aan in Lissabon, dan is dat ook geen ramp.

Om 5u30 kom ik wakker. We zijn maar met 4 in de albergue, ik slaap in een slaapzaaltje alleen waardoor ik mijn oordoppen niet in heb. Mijn buren maken echter lawaai alsof we in een volgeboekte keet slapen. De man staat onder de douche en rochelt zijn volledige sinussen leeg aan een volume waarmee je makkelijk de geluidsnormen op een lokale fuif doorbreekt. Gisterenavond was er, doordat 2 van hen te lang onder de douche stonden, al geen warm water meer waardoor hij nu zijn douche-ritueel volbrengt. Daarna maken ze zich klaar voor de dag en iedereen mag dat geweten hebben. Ik dus ook. Ik probeer nog wat te slapen maar geef het om 6u30 finaal op. De dag is begonnen, zo veel is duidelijk. Inpakken en op naar de kust!

Mijn eerste stap is te zorgen dat ik aan de kust geraak. Dan kijk ik verder wat de mogelijkheden zijn met die gpx-gegevens. Ik stel de gps in naar Aveiro en vertrek. Het gaat al meteen vlot. Er staat een heel strakke wind maar die blaast me met veel overtuiging naar de kust. Onderweg raak ik weg van de drukte en begin stilaan het plezier terug te vinden. Rond me wemelt het van de ooievaars. Eentje heeft een pisdoek in zijn bek met daarin een pakketje goede moed voor vandaag. Bedankt, ooievaar!

In Aveiro ga ik eerst op zoek naar een plaatsje om te ontbijten waar ze WiFi hebben. Zo kan ik downloaden wat ik nodig heb. Ik overleg nog even met coach Steven en download een nieuwe gps: OsmAnd. In die gps kun je instellen dat je met de fiets bent, ook al ben je in Portugal en kan ik de gpx gegevens van de kustroute inladen. Dat kon in mijn fiets-gps ook maar ik vond niet hoe ik daar de route kan omdraaien. De gegevens die op de website staan, lopen nl van zuid naar noord maar ik fiets omgekeerd en moet dat dus kunnen draaien. In OsmAnd kan ik met een simpele klik op de knop zeggen dat ik de andere kant uit wil. Er gaat wat tijd in het zoekwerk naar de app, de kaarten, de handelingen en de installatie. Ondertussen geniet ik van een vers geperst fruitsapje en een "tosta mista", een corque monsieur in 't Portugees.

Nog een laatste aanmoediging van de coach en ik kan de baan op. Eerst richting startpunt, wat op zich al goed mee valt qua drukte. Na een paar kilometer kom ik aan de heilige graal: een fietspad!! Een verbodsbord voor auto's, een perfect aangelegd fietspad langs het water en de wind retestrak in mijn rug. En ik mag die meteen voor 12 km volgen. Wat kan een mens nog meer wensen! Ik fiets de eerste kilometers met een brede glimlach. Na een tijd gaat die over, ik haal de vliegen van tussen mijn tanden en geniet, geniet, geniet. Wat is dit heerlijk na de impasse van gisteren! Vlak, rugwind, een mooi landschap. Ik herleef en zie het helemaal terug zitten. Lisboa, here I come baby!

De Portugezen blijven ondertussen wel hun koning auto aanbidden. Zelfs op dit perfecte fietspad, kom ik 2 auto's tegen. Hoe ze er op zijn geraakt, geen mens die het weet, maar ze rijden hier wel de baan aan stukken. In de bossen zie je hier en daar plaatsen waar hele ladingen vuilnis zijn gestort. Als ze er maar van af zijn. 't Zijn de schatjes!

Door de hevige rugwind maak ik goed wat ik gisteren verloor en wordt die kustroute geen enkel probleem. Gezwind rolt de idworx van bocht naar bocht. Aan dat tempo komt alles goed. Enkel opletten voor de putten in de weg maar verder is het een verademing. Naast de weg staat een bord met info over het fietspad. Het is in 2014 afgewerkt. Als je ziet in welke staat het zich nu al bevindt, dan vrees ik voor de komende jaren. Het is in elk geval geen pad om op zondag met het gezin eens rustig een fietstochtje te maken. "Kom kindjes, we gaan fietsen, schraap maar al het vel van je knieën, het zal er toch af gaan". Maar geen klagen, het gebrek aan vrachtwagens en razende auto's maakt alles goed. Alles!

's Middags stop ik aan een klein restaurantje voor een lunch. Spotgoedkoop en overheerlijk. Er staan al een kleine 60 km op de teller. Ik bel met Inge en stort een lading enthousiasme over haar uit. Daarna huppel ik terug naar de fiets en ga voor mijn volgende 40 km vandaag.

Ik duik het bos in en zet de gps uit om wat batterij te sparen want ik mag 29 km rechtdoor tussen de bomen rijden. Het begint super vlot, aan een hoog tempo maar na een tijdje passeer ik een bord waarop staat dat de weg in slechte staat is. Het is een understatement! De baan zit vol putten. Correctie, er ligt wat asfalt naast de putten. Ik pas de Mongoolse techniek toe: naast de baan rijden. Toen we in Mongolië waren, was de baan er ook in zodanig slechte staat dat de bestuurder van ons busje meer naast de baan reed dan er op. Het helpt hier ook. Het strookje zand en grind naast het asfalt ligt er beter bij dan de baan zelf. Af en toe moet ik toch weer het asfalt op. Ik word dooreen geschud en moet heel veel moeite doen om de fiets tussen de gaten in de weg te manoeuvreren. Rond me zie ik hele bossen met zwarte bomen. Er is hier duidelijk een bosbrand geweest waardoor alles nog zwartgeblakerd is. De lage begroeiing is weg, enkel nog zand. De bomen die er nog staan doen spookachtig aan. Een bevreemdend beeld maar het heeft tegelijk iets abstracts.

10 kilometer lang bok ik over die slechte baan. Het is fysiek zwaar maar het contrast met gisteren is zodanig groot dat ik zelfs hier van geniet. Ik rijd een dorp binnen en volg de gps tot aan de kust. Daar stop ik even om de oceaan te bekijken. Wat een kracht! Met overdonderend geweld beuken de golven het strand op. Nog 9 km en ik ben er, dat is zo geflikt. Alhoewel... Voor me ligt precies een stevig bergje en het ziet er naar uit dat ik daar losjes over moet.

Ja hoor: klimmen! En hoe!? Het gaat direct steil bergop, meter per meter klim ik geduldig tot het te hevig wordt en ik er af moet. 23.9%, zie ik achteraf op strava, logisch dat dit niet op te fietsen is met de zware zakken. Het zicht krijg je er gratis bij: fenomenaal! Het landschap wordt steeds ruwer, de weg steeds slechter. Asfalt maakt plaats voor kiezel, kiezel maakt plaats voor keien, putten en gaten. Ik stap af want als ik hier verder fiets moet ik constant de baan in de gaten hebben en mis ik het zicht. Dat zou zonde zijn. Rustig aan stap ik verder. Er is geen reling en de afgrond in duiken betekent het einde. Het is spectaculair maar ik moet er wel even mijn gedachten bij houden.

Na de klim volgt de afdaling, gelukkig op een heel goeie baan. Ik stuif naar beneden en kom aan in Figueira da Foz. Ik stel de gps in naar de jeugdherberg die op internet een heel goeie recensie krijgt. Heel even draait de baan tegen wind. Man, wat is me dat!! Ik geraak met moeite vooruit. Had ik die wind, die me de hele dag vooruit stuwde, in mijn gezicht gehad, ik was met moeite 50 km ver geraakt vandaag. Een meevaller!

Ik kom aan aan de jeugdherberg. Ik ben de enige gast! Het is meteen duidelijk waarom hij zo'n goeie kritieken krijgt. Kraaknet, super vriendelijk en heel tof ingericht. Morgen krijg ik ontbijt, ik mag een kamer kiezen, maakt niet uit welke aangezien ik alleen ben en ga een heerlijk warme douche nemen. Nu nog een lekker avondmaal en de dag is compleet. Wat een dag, wat een contrast met gisteren. I'm back on track!


De statistieken voor vandaag:

Afstand: 102.96 km

Gemiddelde snelheid: 19.0 km/u

Maximum snelheid: 58.3 km/u

Gemiddelde temperatuur: 22°

Gefietste tijd: 5u25

Tijd tussen vertrek en aankomst: 9u55

Hoogtemeters: 546 meter

Soundtrack of the day: Elbow "Magnificent" - Ik hoorde Elbow op de radio tijdens mijn ontbijt en moest aan dit nummer denken. De titel past nog eens perfect bij de route en de rugwind van vandaag!

Meer foto's: https://www.facebook.com/pg/PieterClicteurPhotography/photos/?tab=album&album_id=1701922839902819

De route voor vandaag:

Albergaria a Velha - Aveiro - Gafanha de Nazaré - Mira - Praia da Tocha - Praia de Quiaios - Figueira da Foz

De details van de route zijn te volgen via strava op https://www.strava.com/athletes/28580647




  • Comments(2)//www.delustigeavonturiers.be/#post50