Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Klimmen op een zonnige zondag

De Reis...Posted by Pieter 06 May, 2018 18:54:37

Mijn wekker staat niet aan vandaag, ik slaap in een jeugdherberg met veel jonge reizigers die waarschijnlijk wat langer slapen dan ik gewoon ben. Het raam van de kamer staat open waardoor de meeuwen en een jankende hond in de straat voor een natuurlijke wekker zorgen. Toch slaap ik langer dan normaal. Het is al na 8u als ik op mijn fiets spring. Eerst nog een ontbijt zoeken en dan de baan op. Voor het eerst sinds mijn vertrek, doe ik zelfs mijn fietsjasje niet aan, het is nu al 21°. In de schaduw nog wel fris maar ik mag straks al meteen gaan klimmen dus koud zal ik zeker niet hebben.

Ik kijk nog eens achterom naar het mooie strand en de plaats waar ik gisterenavond een prachtige zonsondergang mocht aanschouwen. De zon zakte precies tussen de kliffen en een rots die uit het water steekt. Perfectie! Met veel te veel foto's tot gevolg waar ik uiteindelijk maar eentje kan uit selecteren.

Mijn ontbijt komt van pas, ik moet meteen vol aan de bak. Klimmen! De zon brandt nu al ongemeen hard, het zweet breekt me uit maar ik klim vastberaden de hellingen op. Stukken tot 13% krijgen me net niet klein. Je doet het niet voor niets want de beloning wacht boven: spectaculaire zichten vanop de kliffen. Op de heuvelkam staan oude molentjes, niet meer in werking maar ze moeten ooit voor bloem gezorgd hebben. Nu staan er, op een heuvelrug een stuk verder, windturbines die van dezelfde wind gebruik maken maar in plaats van bloem elektriciteit leveren. De geschiedenis herhaalt zich toch een beetje.

Het blijft duidelijk dat de route die ik volg de goeie keuze is. Van zodra ik van die drukke verkeersas tussen Porto en Lissabon ben afgeweken, is het alleen maar beter geworden. Ook vandaag is het rustig fietsen. Geen fietspaden deze keer maar rustige baantjes, af en toe off road waar ik wat moutain-bikers tegen kom. Die off road-paadjes zijn niet ideaal met de zware fietstassen, zeker niet als er diepe geulen zijn uitgesleten door het water dat naar beneden stroomt als het regent. Maar ik fiets nog altijd liever langs zo'n pad, dan langs een drukke baan waar ik met een ei in mijn broek tussen de vrachtwagens terecht kom.

Tegen de middag kom ik aan de Lagoa de Obidos, een grote baai waar ik rond moet fietsen. Ik ga eerst iets eten en bekijk de opties. Als ik hier het strand over ga, dan moet ik niet die hele baai rond en scheelt me dat een halve dag. Maar voor ik de fiets over het mulle zand sleur, wil ik eerst zeker weten of ik wel door kan. De Lagoa komt namelijk via een uitloper in de zee terecht. Als ik daar niet door kan, dan moet ik terug en ben ik heel veel tijd en energie kwijt. Ik vraag het na in het restaurantje en krijg te horen dat het niet te doen is. Dan maar niet. Het kan nog mooi worden om rond die lagoa te fietsen.

Ik besluit om toch hier en daar een hoekje af te steken zodat ik wat tijd win. Omdat ik al zo veel heb geklommen en zo laat weg was deze morgen, zal het anders heel laat zijn voor ik kan stoppen. Mijn benen zijn redelijk moe vandaag en er staat me nog heel wat klimwerk te wachten, een paar kilometer sparen zou niet slecht zijn. Het lukt me om shortcuts te nemen maar ik krijg ze niet cadeau. Het blijft ongelooflijk hard klimmen, enorm steil en onder de loden zon is het geen evidentie. Doorbijten en veel drinken! Uiteindelijk heb ik toch zo'n 10 kilometer afgesneden, dat maakt mijn tijd van deze morgen goed.

Ik bekijk of ik een jeugdherberg vind in Peniche en bereid me voor voor de laatste 12 kilometer van de dag. Ook die zijn geen lachertje. Ik kom op een pad terecht die door de duinen loopt en voor grote stukken uit los zand bestaat. De zware fiets rijdt zich om de haverklap vast in het mulle zand. Ik zwoeg en sleur, probeer te fietsen maar het is met de fiets als met mijn jeugdliefjes: ik loop er meer naast dan dat ik... Je weet wel. Bovendien rijden zelfs hier veel auto's. En ook hier rijden ze snel. De Portugezen leggen duidelijk alle afstanden met de auto af en kijken niet achter een zandkorrel meer of minder tegen de carrosserie. Ik moet geregeld aan de kant voor een aanstormend voertuig die een enorme stofwolk achter laat. Stof dat ik gratis mag inademen en die ook helemaal gratis aan mijn bezwete lijf blijft kleven. Douchen zal geen overbodige luxe zijn vanavond.

Ik zit volle bak in surf-gebied. De hoogste golven ter wereld zijn hier ooit tegen deze kust aan gekledderd, het stikt hier bijgevolg van de surfers. Ook mijn eindbestemming staat helemaal in dat teken: Next Level Surf Camp. Voor amper 12 euro mag ik een bed uit kiezen en krijg daar morgenvoormiddag nog eens ontbijt bij ook. Ik schrijf bewust "morgenvoormiddag" want het ontbijt wordt pas om 9u geserveerd. Lange slapers, die surfers. De jongeman die mij te woord staat, heeft zich alvast meester gemaakt van wat coole Engelse woordjes en sluit ieder zinnetje af met "bro". "This is your room, bro. Breakfast is at 9, bro. You can put your bike here, bro". Ik vind het bijzonder grappig maar laat hem in zijn brotherhood-waan en speel het spelletje gedwee mee - al weiger ik het woord "bro" in mijn zinnen te gebruiken. Ik krijg een bed en ontspan. De douche is heerlijk, het zonnetje verwarmt me nog steeds en ik ben klaar voor een rustige avond.

Morgen dus laat ontbijt maar ik zit nu heel mooi op schema. Ik plan een goeie 50 km te fietsen, daar zitten wel wat klimmetjes tussen. Als het wat kan en het ligt op mijn route, dan stop ik nog even bij 2 West-Vlamingen. We zien wel wat het wordt maar dat het eindpunt in zicht is, dat is nu wel zeker, bro!

De statistieken voor vandaag:

Afstand: 71.34 km

Gemiddelde snelheid: 16.1 km/u

Maximum snelheid: 59.0 km/u

Gemiddelde temperatuur: 25°

Gefietste tijd: 4u26

Tijd tussen vertrek en aankomst: 7u43

Hoogtemeters: 929 meter

Soundtrack of the day: Korn "Coming Undone" - Ik droomde vannacht dat ik op een optreden van Korn stond en het was dat nummer waarmee ik wakker werd.

Meer foto's: https://www.facebook.com/pg/PieterClicteurPhotography/photos/?tab=album&album_id=1701922839902819

De route voor vandaag:

Nazaré - Sao Marinho do Porto - Foz do Arelho - Nadadouro - Obidos - Ferrel - Peniche

De details van de route zijn te volgen via strava op https://www.strava.com/athletes/28580647






  • Comments(0)//www.delustigeavonturiers.be/#post52