Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Bike Solutions solves it all?

De voorbereidingPosted by Pieter 04 Dec, 2017 11:58:42
Vorige week stond mijn afspraak bij Bike Solutions op de agenda. Een analyse van mij en mijn fiets, kort gezegd. Hoge verwachtingen had ik niet want naar mijn gevoel stond mijn fiets toch behoorlijk correct afgeregeld. Het kan nooit kwaad alles eens te analyseren. Op weg naar Varsenare zonder verwachtingen dus.
Het startte met een verkennend gesprek: fiets je veel, wat zijn je plannen, heb je klachten, ... Alles netjes genoteerd en dan op de mat voor een meting.
Stap 1: lenigheid. Conclusie: kleine ramp. Maar dat wist ik al van in de tijd bij de karate trainingen. Een trap naar het gezicht van je tegenstander lukte me enkel als die tegenstander aan één van de volgende voorwaarden voldeed: hij/zij was 8 jaar, hij/zij zat op zijn knieën of hij/zij had een groeistoornis waardoor hij/zij slechts de hoogte van een 8-jarige bereikte. Lenig ben ik dus nooit geweest en zal ik hoogst waarschijnlijk ook nooit worden, geen groot nieuws dus.
Stap 2: opmeting van mijn hele lichaam. Daar wel groot nieuws! Mijn lengte? 1m84. Bij mijn laatste meting was ik 1m81 maar dat is jaaaaaren geleden dus dat kan wel kloppen. Kijk 's aan, ik ben gegroeid! En dat op 39-jarige leeftijd. The sky is the limit, waar zal dat eindigen? De grapjes met goeie vriend Steven over onze lengte zullen plots een andere wending krijgen. Ik grapte al verschillende keren met een hem omdat ik overtuigd was dat hij kleiner was dan ik maar eigenlijk groter bleek te zijn. Beware, Steven, I'm on my way!
Naast mijn totale lengte werden ook mijn benen, armen, schouders en voeten gemeten. Hier geen verrassingen: mijn voeten zijn natuurlijke zwemvliezen, mijn schouders zijn quasi onbestaande (mijn armen komen zowat rechtstreeks uit mijn nek) en mijn armen zijn langer dan gemiddeld (ik heb een lange arm, komt goed uit als je fotograaf bent).
Stap 3: opmeting van de fiets. In mijn inleidend gesprek had ik aangegeven af en toe wat pijn te hebben in mijn rechter knie, na het fietsen. Dat is logisch, volgens mevrouw Bike Solutions, want mijn zadel staat veel te laag! Huh? Te laag? Ik dacht dat die goed stond! Neen hoor, hij moet liefst 5 cm de hoogte in. Fiets op de rollen en testen maar. Probleempje: die fiets staat al een goeie 5 cm van de grond op de rollen, het zadel nog eens 5 cm naar boven en ja hoor, daar heb je het: ik geraak er niet meer op. Lenigheid, remember... Lekker gênant: er kwam een opstapje aan te pas. Op het trapje en dan het zadel op. Ik voelde me een karakter uit een of andere Jommekes-strip die niet op zijn paard geraakt. Nog een geluk dat ik daardoor niet achterstevoren op die fiets terecht kwam.
Ik fietste vrolijk op de rollen, met mijn blik op het scherm gericht dat in alle kleuren (geen geuren, God zij dank) mijn achterwerk in beeld bracht. Drukpuntmeting, noemen ze dat. Alles moet mooi in evenwicht geraken: blauw is goed, rood is slecht, alles er tussen moet naar blauw neigen. Na wat geregel en gesleutel is dat zowaar nog gelukt ook. Zadel uiteindelijk 4 cm hoger - correctie: 38 mm, stuur een paar cm naar beneden waardoor, volgens mijn rapport het volgende gebeurde: "door het vlinderstuur meer naar voor te kantelen, zit de atleet iets sportiever". Lezen jullie dit nog even aub? Jip, inderdaad, je leest het goed "de atleet". Hier zit ie dan, na 3 maand fitness, fietsen en zwemmen ben ik plots gepromoveerd tot atleet. Die titel is me nog nooit toebedeeld. Nu dus wel.
Volgende taak: testen. Zo veel mogelijk fietsen en kijken of ik nu nog last heb van die knie, van eventueel zadelpijn, van mijn rug, ... Als alles goed gaat, moet die fiets nu correct afgeregeld zijn en kan ik pijnvrij naar Lissabon fietsen.
Ik heb weer een beetje meer 't gevoel dat dat zal lukken. We kunnen weer verder met de voorbereiding!

Wat voelt het fijn te kunnen afsluiten met deze:
Groeten, de atleet! :-)

  • Comments(0)//www.delustigeavonturiers.be/#post7