Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon op het stalen ros

Ettelgem-Lissabon

Al van mijn 16e rijpt het idee om met de fiets op reis te trekken. Maar dan wel ergens naartoe, niet zomaar rondjes rijden. Mijn schoonbroer woont in Lissabon, ik woon in Ettelgem. Met de fiets op familiebezoek, dat moet kunnen, toch? De voorbereidingen, de trip, de mijmeringen, de avonturen, je kunt ze hier volgen.

Aftellen met Pieter...

De voorbereidingPosted by Pieter 26 Mar, 2018 21:31:02
Nog één week. Als het weer mee zit, vertrek ik op Paasmaandag 2 april. Onder de deuntjes van Europ's "The Final Countdown" tellen we rustig maar gedreven af. Sorry dat die song nu voor eventjes door jullie brein dreunt, ik zal het nooit meer doen...

Omdat uitstellen nu zeker geen optie meer is, zijn de laatste voorbereidingen gestart. En het gaat hard! Uiteraard blijven fietsen, vlot en vrolijk. Maar verder een hoop to do's, tussen de vele opdrachten door, want het is behoorlijk druk geweest de laatste weken (wat goed is, uiteraard). De to-do-lijst begint gelukkig al aardig te slinken. Ik vinkte een pak af vandaag:
- een nieuw slaapmatje gekocht zodat ik mijn nachtrust wat kan respecteren. Want een eeuwenoude wielerwijsheid luidt: "de Tour win je in je bed". Ik ga nu wel de Tour niet fietsen en ik heb ook geen bed mee, maar laat mij het zo stellen: de finish haal je op je slaapmatje. Naar de vuilbak met die oude wijsheid, een nieuwe is geboren!
- power-bars, druivensuiker, gels en wat isotone dingetjes om op krachten te blijven aangeschaft. Zo hoef ik niet iedere dag samen te vatten met "de benen waren niet zo goed vandaag".
- Een aantal taken gedelegeerd aan mijn vrouw. Want delegeren is ook werken! En het is niet omdat ik op mijn fiets zit dat de facturen niet zullen blijven toekomen. Die moeten betaald worden! Dat zal vrouwtjelief vrolijk voor mij doen. Samen met nog een pakje dingen die ik normaal doe in het "menoazjewerk".
- De boekhouder is in gang gezet. Normaal moet mijn kwartaalaangifte pas eind deze maand binnen maar dat is redelijk hevig op het nippertje om nog alles in orde te krijgen. Weekje vroeger afronden dus zodat ik netjes alles qua administratie kan afwerken.
- De fiets-koffer opgehaald. Mijn tante fietst geregeld even het buitenland in en uit en vliegt dan ook even geregeld met haar fiets naar huis. Met het vliegtuig. Met de fiets op het vliegtuig vliegen. Niet met de fiets vliegen. Dat kan niet. Nog niet. Soit, om die fiets veilig en in één stuk thuis te krijgen, is het aan te raden het ros in een soort zak, doos of valies te steken. Ze heeft zo'n valies en ik mag die gebruiken. Ik ben die vandaag gaan ophalen en ga proberen die fiets daar eens in te deponeren. Laat ons hopen dat dat lukt, dan reist de idworx in een zeteltje mee van Lissabon naar huis. En voor de heenreis is dat ook nog handig: mijn vrouw, mijn kinderen EN hun bagage passen er in. Het wordt een goedkoop vliegticket voor hen!
- Vorige week werd al een interview met me afgenomen door Nancy, een journaliste van KW Magazine waar ik voor de strandwandeling geregeld mee samen werk. Het eerste artikel verschijnt op 8 april, daarna is het mijn beurt om alles netjes te documenteren en te zorgen dat er wat boeiend lees- en kijkmateriaal in de krant komt. Om dat boeiend lees- en kijkmateriaal aan te scherpen, zijn we nog steeds op zoek naar West-Vlamingen onderweg. Daarvoor werd vandaag een oproep gedaan op facebook met toch al een paar heel bruikbare tips tot gevolg. Ik kreeg vorige week al een adres door van een vriend van een vriend die in Dax, net onder Bordeaux, woont. Daarnaast heb ik in Lissabon sowieso al mijn schoonbroer als West-Vlaming-Op-Mijn-Route. Verder op de weg kunnen er dus nog wat stopplaatsen bij. Tips of advies: info@pieterclicteur.be. Waarvoor dank!
- Niets rechtstreeks met de fietsreis te maken, maar het moest ook nog gedaan worden: de tuin schreeuwt om wat bemoeienissen! De verse groentjes in de familie worden grotendeels door mijn moeder gekweekt. Nu vader er niet meer is, moet iemand helpen om het land te ploegen. Dat land is niet zo gigantisch groot maar wel veel te groot om te spitten, echter te klein voor een tractor. Daarom komt een eeuwenoude traditie boven en komt een bevriende boer met zijn trekpaard het land omploegen. Lekker ouderwets, folklore zeg maar. Die folklore vergt enige handenarbeid - "de vette moet in de veure getrokken worden, verstoaj't?". Hard labeur maar ook dat is achter de rug. Terwijl ik toch mijn vuile kleren aan had, heb ik ook snel nog even een paar struiken gesnoeid en de grote helft van mijn eigen groententuin omgespit. Niet dat daar dit jaar veel zal groeien maar als ik WIL zaaien of planten, moet het gespit zijn. Netjes gebeurd. En netjes op tijd klaar om toch nog die reportage te fotograferen in Zeebrugge en af te werken en de factuurtjes te sorteren en die andere reportage af te werken en te mailen en te bellen en veel administratie te doen. Maar kijk, de boer, die ploegde voort!

Dat is een hele boterham voor één dag. En morgen komt er weer een dag met weer een paar boterhammen. De grootste boterham, naast nog een studio-reportage en nog wat voorbereiding, is te beleggen met de nieuwe camera. Die ga ik morgen bij Sony in Zaventem ophalen. Ik kijk er naar uit!

En dan nu uit volle borst:

"We're heading for Lisbon

And still we stand tall

'Cause maybe they've seen us (seen us)

And welcome us all, yeah
It's the final countdown!"



  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.